Stadslandbouwreis – dag 2

Op de tweede dag van de stadslandbouwreis begonnen we met twee presentaties. De eerste was van Edie Stone, de Executive Director van Green Thumbs. Een korte samenvatting:

  • Green Thumbs is het programma van de stad New York waarmee buurttuinen worden ondersteund. Het programma begon met het geven van vergunningen aan mensen die een stuk grond wilden gebruiken voor een buurttuin. In de tijd dat het programma werd opgestart – de jaren ’70 – ging het financieel erg slecht in New York. Veel land werd verlaten, huizen werden in brand gestoken voor het verzekeringsgeld en huiseigenaren stopten met het betalen van belastingen. Zo kwam veel land in handen van de stad, die het in deze moeilijke tijden handig vond als buurtbewoners een stuk grond wilden onderhouden door er een tuin te beginnen.
  • In de wet is opgenomen dat de tuinen tuin blijven zolang ze worden gebruikt. Onder bepaalde omstandigheden kan de stad het land wel weer in gebruik nemen, maar dat heeft zoveel voeten in de aarde dat het in de praktijk weinig gebeurt.
  • De tuinen bevinden zich vooral in gebieden waar weinig parken zijn, meestal de wijken waar mensen met lagere inkomens wonen. De tuinen moeten tenminste twintig uur per week open zijn voor publiek en vervullen dus een openbare functie.
  • Tegenwoordig doet Green Thumbs meer dan alleen het verlenen van vergunningen, zoals het aanbieden van grond en zaden en het geven van technisch advies. Ook worden workshops en andere sociale events georganiseerd.

De tweede presentatie van deze ochtend was van Stephen O’Brien en Jordan Brackett van het School Food programma in New York. Wederom een samenvatting:

  • Per jaar worden 39 miljoen ontbijten en 117 miljoen lunches verzorgd voor kinderen van 1700 scholen in de stad.
  • Het ontbijt is gratis voor alle leerlingen. De lunch kost $1.50; 80% van de leerlingen komt in aanmerking voor een gratis maaltijd, of krijgt korting.
  • Het programma wordt betaald door de federale overheid. Voor elke uitgedeelde maaltijd krijgt het programma $2.95. Daarvan wordt ongeveer $1.00 aan voedsel besteed.
  • In de maaltijden worden geen kunstmatige smaak- en kleurstoffen gebruikt. Veel voedsel is (gedeeltelijk) verwerkt; kip is bijvoorbeeld al klaargemaakt voor het op de scholen aankomt en hoeft dan alleen nog opgewarmd te worden. De meeste scholen hebben sinds kort een salade-bar.
  • Het School Food programma runt ook het Garden to Cafe project: groenten die in de schooltuin worden verbouwd worden gebruikt in de maaltijd (in kleine hoeveelheden) zodat de kinderen kunnen zien hoe voedsel groeit en kan worden gebruikt.
  • In het School Food programma gaat $140 miljoen per jaar om. Tegenwoordig gaat $2 miljoen daarvan naar lokaal voedsel.

Dit School Food programma is dus ontzettend groot; alleen het leger verzorgt meer maaltijden. Hoewel ik het op het gebied van duurzaamheid en gezondheid nog niet erg innovatief vind, is het wel duidelijk dat er wordt nagedacht over hoe het voedsel duurzamer en gezonder te maken (maar hoeveel kun je voor $1.00 per maaltijd?).

In de middag bezochten we twee buurttuinen met veel overeenkomsten; Added Value Red Hook en East New York Farms. Beide tuinen liggen in de mindere wijken van New York; relatief afgelegen wijken waar veel mensen uit zijn vertrokken en waar zij met weinig geld zijn achtergebleven of juist gaan wonen. In de tuinen wordt landbouw gezien als een manier om (jonge) mensen na te laten denken over henzelf en hun buurt, en hen betere kansen te geven. Er wordt gewerkt met stagiairs in ‘food and farm based learning programmes’; de stagiairs krijgen hiervoor betaald en leren bovendien een vak. Ook wordt er met grote groepen (honderden!) vrijwilligers gewerkt. Beide projecten werken met een CSA systeem (Community Supported Agriculture). Daarnaast verkoopt Added Value aan lokale restaurants en verkoopt East New York Farms op een boerenmarkt die ze zelf heeft geïnitieerd. Ondanks dat er inkomsten zijn van het verkopen van de groenten, zijn beide projecten afhankelijk van subsidies en vooral private fondsen; toch bestaan ze allebei al ongeveer tien jaar. Voedsel is in deze tuinen dus een manier om mensen bij elkaar te brengen, te trainen / op te leiden / zelfvertrouwen te geven, buiten te laten werken, en met een gezonde maaltijd als gevolg. Iets positiefs waar de wijk aan mee kan doen.

Tijdens het wandelen van en naar de twee tuinen konden we met eigen ogen hoeveel tuinen er in dit soort wijken zijn. Elke zoveel blokken zagen we wel een tuin (inclusief Green Thumbs bordje), soms nog vaker, of zelfs twee naast elkaar. Het was sowieso al een hele belevenis om door deze wijken te lopen; als blanke stoet vielen we erg op 🙂

P.S. Voor alle deelnemers aan de reis; als je aanvullingen hebt of vindt dat ik iets niet goed heb verwoord, laat dan even een reactie achter.

P.S.2 Ook Jan Vanoppen blogt over deze reis: klik hier.

Advertenties
Een reactie plaatsen

1 reactie

  1. Stadslandbouwreis – andere blogs | onderzoekerstadslandbouw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: