Kritische reacties

De verdediging van mijn proefschrift is inmiddels ruim twee maanden geleden. Na die bewuste dag kon ik me een tijdje niet goed meer motiveren voor zaken die met de promotie te maken hadden. Het blijkt toch best druk, zo’n onderzoek afronden. Maar nu de vakantie achter de rug is en er genoeg tijd is verstreken ben ik weer bijgekomen.

Mijn onderzoek is veel in het nieuws geweest. Dat was leuk, maar soms ook lastig. Het persbericht dat we hebben verstuurd had als titel ‘stadslandbouw leidt niet tot gezelligere buurt’. Dat was prikkelend, en is volgens mij de reden dat er zoveel aandacht voor is geweest. De rest van het persbericht was genuanceerder, en in de interviews die ik heb gegeven heb ik ook altijd geprobeerd een genuanceerder beeld te schetsen. Maar het heeft wel tot een aantal kritische reacties geleid. Hoewel dat soms moeilijk was, vind ik het ook leuk. Er is discussie ontstaan, die mij ook weer aan het denken heeft gezet.

Zo was er het blog van Krijn Korver waarin hij aangeeft dat mijn punt dat de verwachtingen van buurttuinen vaak te hoog gespannen zijn, eerder een punt van kritiek is op degenen die die verwachtingen hebben, dan op de buurttuinen zelf. Dat past helemaal bij wat ik wilde zeggen. Ik denk dat we meer belang moeten hechten aan de ‘kleine’ effecten van buurttuinen: iemand die zijn wijkgenoot kan groeten op straat omdat ze samen hebben getuinierd, kinderen die een keer frietjes bakken van zelfverbouwde aardappelen en iemand die zijn hart kan luchten in de kantine van de volkstuin. Zinvolle en belangrijke effecten.

Tegelijkertijd wil ik de effecten van buurttuinen niet overdrijven. Ja, tuinders leren elkaar kennen. Ja, mensen vinden het fijn een praatje te maken op de tuin. Ja, sommigen kunnen bijna iedere avond van hun tuin eten. Maar de meeste tuinen doorbreken geen sociale structuren, veel mensen die bij een buurttuin betrokken zijn eten maar weinig van hun tuin, en veel contacten die op de tuin ontstaan gaan niet verder dan de tuin zelf. Dat is misschien niet de boodschap die mensen willen horen, maar dat is wel wat ik heb gevonden. Uit mijn onderzoek blijkt dat buurttuinen inderdaad tot sociale cohesie leiden, maar tegelijkertijd gaven veel van mijn respondenten aan dat niet erg belangrijk te vinden. En hoewel de meeste tuinen in mijn onderzoek biologisch te werk gaan, vond ik tegelijkertijd dat mensen zich geen onderdeel voelen van een voedselbeweging.

Hans van Ekelen schrijft in zijn nieuwsbrief (klik op 26ste nieuwsbrief) dat de media het ‘ontbreken van een gezelligheidsaspect’ hebben opgepikt. Hij windt zich op over de mediahype, en schrijft “Niets is zo oneerlijk dan, zonder kennis van zaken, een hele boomgaard besmet te verklaren omdat er één rotte appel in hangt.” Maar ik heb niet willen zeggen dat er sprake is van een ‘rotte appel’. En het was ook zeker niet mijn bedoeling ‘laatdunkend’ te doen over buurttuinen, zoals Krijn Korver suggereert. Buurttuinen hebben vele voordelen. Maar ik ben wel kritisch op de grote voordelen die soms aan buurttuinen worden gekoppeld. Nogmaals, dat betekent niet dat buurttuinen geen nut hebben, het betekent volgens mij alleen dat we er op een andere manier naar moeten kijken. Ik zou het jammer vinden als het persbericht tegen buurttuinen zou worden gebruikt, maar een ieder die de samenvatting van mijn proefschrift leest weet wel beter.

Dit is voorlopig mijn laatste berichtje. Niet alleen omdat mijn proefschrift klaar is, maar ook omdat volgende week mijn zwangerschapsverlof ingaat.

Advertenties
Vorige bericht
Volgende bericht
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: